Dmuchawce, latawce...

Witam serdecznie wszystkich znajomych i nieznajomych. Dzisiaj proponuję Wam przeczytanie takiej bajki nie-bajki...dzieciom lub sobie...
Ten tekst napisałam też dość dawno temu.
Teraz, gdy do niego wróciłam wydał mi się trochę naiwny w sformułowaniach, ale niech tam, nie będę poprawiać.
Adresowany jest do dzieci ( naszej nadziei na przyszłość..,😉),ale pewnie i nam, dorosłym, czasami
przyda się przypomnienie o sprawach, wydawałoby się, tak oczywistych i ważnych...
Wczoraj w centrum Wrocławia wyrzucałam plastikową butelkę do żółtego pojemnika...
A co tam w środku? Wśród plastiku karton, butelki szklane i skórki od banana...a obok stały pojemniki na szkło i papier...😕

                                                                            

Dmuchawce, latawce...

Pewien puszysty dmuchawiec

Wypuścił w niebo nasionka,

I każde, jak mały latawiec,

Poszybowało do słonka!

Z trawnika wystartowały,

Pośrodku wielkiego miasta,

Bo taki grunt znaleźć chciały,

Na którym się pięknie wyrasta!

Wysoko tak szybowały,

I z góry, drogie dzieci,

Nie tylko domy widziały,

Ale i wszystkie śmieci!

I bardzo je zmartwiły

Obserwacji wyniki,

Bo nasionka pewne były:

NA ŚMIECI SĄ POJEMNIKI!

Na plastik, papier, butelki szklane;

Śmieci trzeba segregować!

Bo, gdy są posortowane,

Można z nich coś produkować!

I jeśli ktoś rozrzuca śmieci,

To chyba nie TY, drogi smyku,

Wiedzą to przecież wszystkie dzieci,

Bo nie chcą kiedyś żyć na śmietniku!

A nasionka wylądowały

Koło lasu, na małej łące.

Znalazły miejsce, jakie chciały,

A resztę zrobi deszcz i słońce.

I mają nadzieję wszystkie rośliny,

Że będą miały czystą ZIEMIĘ!

Że my, ludzie COŚ zrobimy,

By śmieci nie były zagrożeniem!!!

                                                                                                                           Pozdrawia Was
                                            ciocia Ela